_________________
ترجیح میدهم با کفش هایم در خیابان راه بروم و به خدا فکر کنم ، تا این که در مسجد باشم و به کفشایم فکر کنم !

امشب تنهایی تنهاتر از شب های دیروز است



تنهایی؟!



من و فانوس ماه و سکوت شب و صدای ساز و ...



اندوهی مهربان در دلم!!!



...



تو می دانی ای ماه ای روح شب ها



نگاه صبورم ، به خوشبختی روحم ایمان ندارد!!!



آه ای سکوت کور نگاهم کن



در من امید دیدن فردا نیست!

_________________
ترجیح میدهم با کفش هایم در خیابان راه بروم و به خدا فکر کنم ، تا این که در مسجد باشم و به کفشایم فکر کنم !

یک پنجره برای دیدن
یک پنجره برای شنیــــــــــــــــــدن
یک پنجره که مثل حلقه ی چاهــــــــــــــــــــــــی
در انتهای خود به قلب زمین می رســـــــــــــــــــــــــــــــــــــد
و باز می شود به سوی وسعت این مهربانی مکرر آبی رنـــــــــــــــــــــــگ
یک پنجره که دست های کوچک تنهایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی را
از بخشش شبانه ی عطر ستاره های کریــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
سرشار می کنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
و می شود از آنجـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا
خورشید را به غربت گل های شمعدانی مهمان کــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرد
یک پنجره برای من کافیســــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
*ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ*ـــ ـــــ ــــــ ـــــ ـــــ ــــ ـــــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*
*ــــــــــــــــــــــــــــــ*ــــــ ـــــ ــــ ـــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*
*ـــــــــــــــــــــــــ *ــــ ـــ ــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــ*
*ـــــــــــــــــــــــــ*ــ ـــ ـــ ـ*ـــــــــــــــــــــــــــــ*
*ــــــــــــــــــــــ*ـ ـ*ـــــــــــــــــــــــ*
*ـــــــــــــــــــــ*ــــــــــــــــــــ*
*ـــــــــــــــــــــــــــــ*
*ــــــــــــــــ*
*ــــــ*
*

[/font">

_________________
ترجیح میدهم با کفش هایم در خیابان راه بروم و به خدا فکر کنم ، تا این که در مسجد باشم و به کفشایم فکر کنم !

خانه قلب من کوچک است

آن را چنان فراخ کن

که پذیرای تو باشد.

خانه قلبم ویرانه است

آن را مرمت کن

تا درخور تو شود.

خانه قلبم آلوده است

آن را پاک و مطهر گردان

عمیق ترین آرزوی من، زمانی برآورده می شود

که تو همیشه و همیشه، در سرای قلبم ساکن شوی

و من هر روزم را در حضور پر نور تو سپری کنم

یادمان رفت


سرمشق های آب، بابا یادمان رفت

رسم نوشتن با قلم ها، یادمان رفت

گل کردن لبخندهای همکلاسی

دریک نگاه ساده حتی یادمان رفت

ترس از معلم، پای تخته، حل تمرین

آن لحظه های بی کلک را یادمان رفت

راه فرار از مشق های زنگ اول

ای وای ننوشتیم آقا یادمان رفت

آن روزها را آنقدر شوخی گرفتیم

جدیت " تصمیم کبری " یادمان رفت

شعر خدای مهربان را حفظ کردیم

یادش به خیر! اما خدا را یادمان رفت

درسی که چوپان دروغگو داد، خواندیم

زشتی کارش دیدیم اما یادمان رفت

از مادر عباس خواندیم و ولیکن

مهر و محبت را، صفا را یادمان رفت

در گوشمان خواندند رسم آدمیت

آن حرفها را زود اما یادمان رفت

فردا چه کاره می شوی موضوع انشاء

ساده نوشتیم آنقدر تا یادمان رفت

گاو عمو با شاخ تیزش یادمان هست

اما تشکر از خدا را یادمان رفت

دیروز تکلیف، آب بابا بود و خط خورد

تکلیف فردا، نان و بابا یادمان رفت



" حسین جعفریان "

کوچه



بي تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم،

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم



در نهانخانه ي جانم گل ياد تو درخشيد

باغ صد خاطره خنديد

عطر صد خاطره پيچيد



يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم

پرگشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت

من همه محو تماشاي نگاهت



آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ريخته در آب

شاخه ها دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ



يادم آيد : تو به من گفتي :

از اين عشق حذر كن!

لحظه اي چند بر اين آب نظر كن

آب ، آئينه عشق گذران است

تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است

باش فردا ،‌ كه دلت با دگران است!

تا فراموش كني، چندي از اين شهر سفر كن!



با تو گفتم :‌

"حذر از عشق؟

ندانم!

سفر از پيش تو؟‌

هرگز نتوانم!

روز اول كه دل من به تمناي تو پر زد

چون كبوتر لب بام تو نشستم،

تو به من سنگ زدي من نه رميدم، نه گسستم"

باز گفتم كه: " تو صيادي و من آهوي دشتم

تا به دام تو درافتم، همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم، نتوانم...!



اشكي ازشاخه فرو ريخت

مرغ شب ناله ي تلخي زد و بگريخت!

اشك در چشم تو لرزيد

ماه بر عشق تو خنديد،

يادم آيد كه از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه كشيدم

نگسستم ، نرميدم



رفت در ظلمت غم، آن شب و شب هاي دگر هم

نه گرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم

نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم!

بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم!

*****

بگوئید بر گورم بنویسند:

زندگی را دوست داشت

ولی آن را نشناخت

مهربان بود

ولی مهر نورزید

طبیعت را دوست داشت

ولی از آن لذت نبرد

در قلبش جنب جوش

ولی کس بدان راه نیافت

وخلاصه بنویسید: …………

زنده بودن را برای زندگی دوست داشت

وزندگی را برای زنده بودن

_________________
اگه قله ی دلت فتح بشه تفریح گاه عمومی میشه پس مواظب قله ی دلت باش

      گفتم : تو ش‍‍‍‍ـیرین منی. گفتی : تو فرهـادی مگر؟

      گفتم : خرابت می شـوم. گفتی : تو آبـادی مگـر؟

      گفتم : ندادی دل به من. گفتی : تو جان دادی مگر؟

      گفتم : ز کـویت مـی روم. گفتی :تو آزادی مگـر؟

      گفتم : فراموشم مکن. گفتی : تو در یادی مگر؟

_________________
می گویند هر وقت آب می نوشی بگو یا حسین(ع)
این روزها که آب می بینی و نمی نوشی آرام بگو یا اباالفضل(ع) . . .

_________________

از وقتی رفت یه روز خوش ندیدم ، خواستم دلم یه گوشه ای بمیره
خسته شدم ، چه انتظار سختی ، یکی بیاد جون منو بگیره
قلب من از تپیدنش خسته شد،نبضم با ضربه های معکوس مرد
قلب من ازخستگی خوابش گرفت ، این دل نا امید و مایوس مرد

اگردیدی جوانی بر درختی تکیه کرده بدان بنزین نداشته گریه کرده

_________________

از وقتی رفت یه روز خوش ندیدم ، خواستم دلم یه گوشه ای بمیره
خسته شدم ، چه انتظار سختی ، یکی بیاد جون منو بگیره
قلب من از تپیدنش خسته شد،نبضم با ضربه های معکوس مرد
قلب من ازخستگی خوابش گرفت ، این دل نا امید و مایوس مرد

تو می خواهی دور شوی از من
تو می خواهی پر کشی از من
همچو پرنده از شاخه ی درخت
خیالی نباشدت
پر کش ای عشق من از روی شاخه ی دستانم
پر کش اما هیچ مپندار که ریشه ام نابود می شود از رفتنت
تو می خواهی دور شوی از من
همچو ماهی از آغوش رود
خیالی نباشدت
دور شو ای عشق من از درون جاری آغوشم
دور شو اما هیچ مپندار جاری آبم خشک می شود از رفتنت
تو می خواهی بگذری از من
همچو ابر از روی کویر
خیالی نباشدت
بگذر ای عشق من از روی ترک های جانم
بگذر اما هیچ مپندار که یکپارچه تنم مرگ می شود از رفتنت
تو می خواهی رخت بر کنی از من
همچو بهار از دامان زمین
خیالی نباشدت
رخت کن ای عشق من از غنچه های کوچک عشقم
رخت کن اما هیچ مپندار که سبزم زمستان می شود از رفتنت
تو می خواهی دور شوی از من
اما هیچ پنداشته ای که من
بی تو هرگز نخواهم ماند ؟

_________________
اگر مي خواهي ارزشت را نزد خدا بداني،نگاه كن ببين ارزش خدا نزد تو در وقت گناه چقدر است.

تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند. عضويت در سايت / ورود به سايت